Οι χθεσινές επισκέψεις κυβερνητικών και κομματικών στελεχών στη Θεσπρωτία προστέθηκαν σε μια μακρά λίστα παρουσιών που, παρά τις δηλώσεις και τις φωτογραφίες, αφήνουν ελάχιστο ουσιαστικό αποτύπωμα για την περιοχή. Bουλευτές και εκπρόσωποι κομμάτων πέρασαν από υπηρεσίες, εκδηλώσεις και κοπές πίτας, επαναλαμβάνοντας γνωστά και χιλιοειπωμένα λόγια περί «σταθερότητας», «σχεδιασμού», «ετοιμότητας» και «προοπτικής».

Για ακόμη μία φορά όμως απουσίασαν συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Δεν ακούστηκε κανένα σαφές χρονοδιάγραμμα, καμία στοχευμένη εξαγγελία για τα χρόνια προβλήματα της Θεσπρωτίας, καμία αναφορά σε αποφάσεις που αλλάζουν ουσιαστικά την καθημερινότητα των πολιτών, παρά σε ανάλωση των ίδιων γνωστών εξαγγελιών. Οι τοποθετήσεις κινήθηκαν σε γενικόλογο πλαίσιο, με έμφαση στη διαχείριση κρίσεων σε εθνικό επίπεδο και λιγότερο στις πραγματικές ανάγκες της τοπικής κοινωνίας.
Η Θεσπρωτία δεν έχει ανάγκη από ευχές και διαπιστώσεις αλλά έχει ανάγκη από λύσεις. Για τις υποδομές της, την υγεία της, την απασχόληση, την ενίσχυση της Περιφέρειας που διαρκώς μένει πίσω. Οι πολίτες έχουν ακούσει πολλές φορές τις ίδιες διαβεβαιώσεις και τις ίδιες υποσχέσεις που μετατίθενται διαρκώς στο μέλλον.
Ωστόσο η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο τα πολιτικά στελέχη. Μέρος της ευθύνης ανήκει και στους ίδιους τους πολίτες που αρκούνται μόνο στην εικόνα και όχι στην ουσία. Για κάποιους το ζητούμενο δεν είναι τι ειπώθηκε, τι δεσμεύσεις ή τι έργα δρομολογούνται, αλλά απλώς η παρουσία σε μια εκδήλωση, μια φωτογραφία δίπλα σε υπουργό ή βουλευτή και η προβολή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτή η επιφανειακή ικανοποίηση, η λογική του «ήρθαν, μας χαιρέτησαν και φωτογραφηθήκαμε» δεν ασκεί καμία πίεση για ουσιαστικές λύσεις.
Η τοπική κοινωνία περιμένει από τα πολιτικά στελέχη να έρχονται προετοιμασμένα, με συγκεκριμένες απαντήσεις και ξεκάθαρο σχέδιο για το τι αλλάζει και πότε.
Σε μια περίοδο που τα προβλήματα συσσωρεύονται και η Περιφέρεια δοκιμάζεται συνεχώς, οι επισκέψεις δεν μπορούν να εξαντλούνται σε δηλώσεις καλών προθέσεων και φωτογραφικά στιγμιότυπα.
Η Θεσπρωτία δεν ζητά λόγια. Ζητά πράξεις. Και όσο ούτε οι πολιτικοί τις προσφέρουν, ούτε μέρος της κοινωνίας τις απαιτεί, αυτές θα παραμένουν ζητούμενο.
Κ.Σ






