Ακρίβεια, φτώχεια, υποτέλεια και εξάρτηση, αγκαλιές με Ζελένσκι – Νετανιάχου,
καταστολή, διαπλοκή, εκποίηση και διάλυση όλων των δημόσιων υποδομών- αγαθών, καραντίνα, πυρκαγιές, πλημμύρες, Πύλος, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ ….
Συνηθισμένη είναι η προσπάθεια της κυβέρνησης «να κάνει το μαύρο άσπρο». Όμως το θράσος του «ανήξερου» πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη δεν έχει όρια. Στην επέτειο των έξι χρόνων κυβερνήσεων ΝΔ και σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια επικοινωνιακής διαχείρισης, βγήκε με μήνυμα να μιλήσει για το «έργο» της ΝΔ και να εξωραΐσει μια ζοφερή και απεχθή πραγματικότητα.
Όταν το τελευταίο διάστημα οι εξωφρενικές απάτες, οι ρεμούλες, οι μίζες, ο βούρκος και η εξαχρείωση αποκαλύπτουν την απόλυτη κυριαρχία της σήψης και διαφθοράς σε όλη τη δομή και τις εκφάνσεις της νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης. Ποιος, ποιοι; Αυτός, αυτοί που ακριβώς γιγάντωσαν το «βαθύ κράτος» κατά τη διάρκεια της εξαετούς κυβερνητικής θητείας τους.
Γιατί δεν είναι μόνον «τα τελευταία που τιμούν τα πρώτα». Τα «έργα και οι ημέρες» της εξαετούς διακυβέρνησης της ΝΔ αποτελούν μια αλυσίδα αντιδραστικών «εκσυγχρονιστικών τομών» που έκαναν οι «αναμορφωτές» και οι «θεματοφύλακες της αξιοκρατίας», στην υπηρεσία ξένων και ντόπιων συμφερόντων, σε βάρος του λαού και της νεολαίας.
Πατώντας πάνω στη διάψευση των ελπίδων από την προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, συνέχισαν και εμβάθυναν μια πολιτική, δρομολογημένη απαρέγκλιτα στις μνημονιακές ράγες, στις ευρωενωσιακές εντολές, στις νέες ρήτρες και εποπτείες του περιβόητου Ταμείου Ανάκαμψης, υποταγμένη και εγκλωβισμένη στο δόκανο μιας ΚΑΠ που οδήγησαν συλλήβδην στην διάλυση του παραγωγικού ιστού της χώρας.
Σε όλη αυτή την εξαετία είχαμε μια βαθιά ανακατανομή εισοδημάτων, πλούτου και ισχύος ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία, με τους μισθούς και τις συντάξεις, παρά τις πενιχρές ονομαστικές αυξήσεις, να ροκανίζονται από το τσουνάμι μια πρωτοφανούς ακρίβειας και ενός πληθωρισμού του υψηλότερου σε όλη την ΕΕ. Στην ίδια κατεύθυνση συνέβαλαν οι αυξημένοι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, το Χρηματιστήριο της ενέργειας, με τα αρπακτικά του χώρου αυτού να εκτοξεύουν την τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος στα ύψη και τις κακόφημες και επιδοτούμενες ΑΠΕ να καταστρέφουν ανεξέλεγκτα το περιβάλλον και τις ζωές μας.
Η καυχησιολογία της κυβέρνησης για την επίτευξη των «δημοσιονομικών στόχων» και τα τεράστια ματωμένα πρωτογενή πλεονάσματα που ήρθαν σαν αποτέλεσμα ενός βίαιου μηχανισμού αναδιανομής εισοδήματος και υπερφορολόγησης των πολιτών, με εκρηκτικά τα έσοδα από την έμμεση φορολογία, αποτέλεσαν το «μεγάλο πλιάτσικο» της εξαετίας, μετά -και σε συνέχεια- από εκείνα του Χρηματιστηρίου και του μνημονιακού γύψου.
Στο ίδιο διάστημα είχαμε αλλεπάλληλα αντεργατικά νομοσχέδια Βρούτση-Γεωργιάδη-Χατζηδάκη-Κεραμέως, ηλεκτρονική ψηφοφορία, χτυπήματα του δικαιώματος της απεργίας και των συνδικάτων, αντιδραστική διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου με κατάργηση του 8ωρου-5θήμερου, με 10ωρη, πρόσφατα 13ωρη εργασία, κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, το νέο υπεραντιδραστικό πειθαρχικό δίκαιο για τους δημοσίους υπαλλήλους («η άρνηση της αξιολόγησης θα θεωρείται λόγος απόλυσης», είπε ο Μητσοτάκης) κλπ. Σαν αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής αυξήθηκαν τα τελευταία χρόνια και τα εργατικά ατυχήματα-εργοδοτικά εγκλήματα.
Στην περίοδο του κορωνοϊού είχαμε τους χιλιάδες θανάτους έξω από τις ανύπαρκτες ΜΕΘ, στην υπό διάλυση – ιδιωτικοποίηση Δημόσια Υγεία, την γενική καραντίνα, τις χουντικού τύπου απαγορεύσεις και την καταστολή.
Ιδιωτικά Πανεπιστήμια, νομιμοποίηση των κολλεγίων, ΕΒΕ, διαγραφή φοιτητών, «αξιολόγηση»-καρατόμηση, διαμορφώνουν μια «στεγνή» Παιδεία ταξικών φραγμών για «λίγους και εκλεκτούς».
Στην εξαετία αυτή δεν υπήρξε ούτε μια απεργία που να μη κηρύχτηκε παράνομη και καταχρηστική, ενώ η ακραία καταστολή, με νέες προσλήψεις στα αστυνομικά σώματα, ταϊσμένα με έκτακτα επιδόματα και πολυπλόκαμα (ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ΔΙΑΣ, ΑΙΑΣ, ΟΔΟΣ κλπ.), βρέθηκε αντιμέτωπη με τον «εχθρό λαό», να χτυπάει κάθε κινητοποίηση των εργαζομένων και της νεολαίας.
Οι «χιονιάδες» στην Αττική Οδό και αλλού, οι σεισμοί, σε Σάμο, Κρήτη, Ελασσόνα, οι πλημμύρες στη Εύβοια και στη Θεσσαλία, οι πυρκαγιές από τη Ρόδο μέχρι τον Έβρο, με τους δεκάδες νεκρούς τις τεράστιες καταστροφές και τους πυρόπληκτους-πλημμυροπαθείς-σεισμοπαθείς που ζουν ακόμη σε κοντέινερ, έκαναν κουρέλι το «επιτελικό κράτος» της ΝΔ.
Οι υποκλοπές, οι ευθείες παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη, η λίστα Πέτσα, η Ομάδα Αλήθειας, οι διώξεις δημοσιογράφων, οι απευθείας αναθέσεις πολλών δισ. ευρώ, το μέγα σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και όσα άλλα διέπραξαν κατά τη διάρκεια της εξάχρονης θητείας τους, επιβεβαιώνουν ένα και μόνο πράγμα. Το μόνο που ενδιαφέρει την παράταξη με το πιο βαρύ αντιδραστικό παρελθόν, που έχει ξεπεράσει κάθε άλλη πολιτική δύναμη σε φαινόμενα διαφθοράς, αχαλίνωτης ρουσφετολογίας, αρπαχτής, αντιλαϊκής πολιτικής, αστυνομικής βίας και σκοτεινών αντιδραστικών μεθοδεύσεων, είναι να νέμεται την εξουσία, με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο, και να υπηρετεί την ντόπια ολιγαρχία και τους ιμπεριαλιστές-αφεντικά της ενάντια στα λαϊκά συμφέροντα.
Αλλά πέρα από όλα αυτά, στη χώρα των «φραπέδων» και των «χασάπηδων», είχαμε και δυο πολύ μεγάλα εγκλήματα που η κυβέρνηση προσπαθεί με κάθε τρόπο να συγκαλύψει. Το έγκλημα στην Πύλο με τους 600 νεκρούς και το έγκλημα στα Τέμπη με τους 57 νεκρούς που έχει στοιχειώσει την κυβέρνηση. Οι τεράστιες διαδηλώσεις στις 25/1 και στις 28/2 ανέδειξαν μια βαθιά κοινωνική ρωγμή, που έχουν φέρει σε δύσκολή θέση κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Ανέδειξαν παράλληλα την αιτία αυτών των εγκλημάτων που είναι η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων που δεν έχει αφήσει τίποτε όρθιο, τραίνα, λιμάνια, δρόμους, αεροδρόμια, Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, νερό, ρεύμα, που έχουν ξεκινήσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις και που έχουν διογκώσει οι κυβερνήσεις της ΝΔ.
Εκεί όμως που η ΝΔ στην εξαετή διακυβέρνησή της «έδωσε τα ρέστα της» ήταν στο τομέα της εξωτερικής πολιτικής. Μέσα από ένα κρεσέντο υποτέλειας τα έδωσε όλα σε Αμερικάνους και ευρωπαίους ιμπεριαλιστές, βαθαίνοντας της εξάρτηση της χώρας και αυξάνοντας τους κινδύνους για το λαό και τη χώρα μας, με την συμμετοχή και την εμπλοκή στις πολεμικές επεμβάσεις των στην Μέση Ανατολή και στην Ουκρανία. Η κυβέρνηση της ΝΔ ήταν αυτή που πρώτη αναγνώρισε του αχυράνθρωπο των ΗΠΑ αυτοανακηρυγμένο Πρόεδρο της Βενεζουέλας Γκουαϊδό, που αγκαλιάστηκε πολλές φορές με τον Νετανιάχου, σφαγέα του Παλαιστινιακού λαού και τον αντιδραστικό λακέ των ιμπεριαλιστών Ζελένσκι, στέλνοντάς του όπλα και στρατιωτική βοήθεια. Έστειλε φρεγάτες στη Ερυθρά Θάλασσα και στην Μεσόγειο, πυραύλους «Πάτριοτ» στη Σαουδική Αραβία. Όλες οι αμερικάνικες βάσεις, με προεξάρχουσες εκείνες της Σούδας και τις Αλεξανδρούπολης έγιναν προγεφυρώματα στις επεμβάσεις σε Ιράν και Ουκρανία και στόχοι ταυτόχρονα πολεμικών αντιποίνων. Διέθεσε θηριώδη ποσά από τα τεράστια πρωτογενή πλεονάσματα για πολεμικούς εξοπλισμούς, για να πιάσει -αυτή πρώτη- τα ποσοστά που θέτει το ΝΑΤΟ και να γίνει αρεστή στην Πλανηταρχία, στερώντας τα από το λαό μας που πεινάει και δυστυχεί.
Την ίδια περίοδο με την υποχωρητική στάση της απέναντι στην απαιτητική και αναβαθμισμένη περιφερειακά αστική τάξη της Τουρκίας, απεμπολεί κυριαρχικά δικαιώματα, σέρνεται σε έναν υπαγορευμένο διάλογο που εντείνει τις ορέξεις της, έχοντας μετατρέψει το Αιγαίο σε ΝΑΤΟική λίμνη και ενταφιάζοντας τα δικαιώματα του Κυπριακού λαού.
Αποτέλεσμα ακριβώς αυτής της εξαετούς πολιτικής διακυβέρνησης της ΝΔ είναι η εμφανής και βαθιά κρίση που διατρέχει το άλλοτε κραταιό Μητσοτακικό κόμμα του 41%, με τους σοβαρούς τριγμούς, τις αλλεπάλληλες παραιτήσεις, τα «αντάρτικα» και τις ομαδοποιήσεις να πληθαίνουν και να μη μπορούν να κρυφτούν. Η συντεταγμένη πορεία αποτελεί παρελθόν και η λαϊκή δυσαρέσκεια δίνει όλο και πιο δυναμικό «παρών».
Η γενικευμένη απαξίωση και η βαθιά κρίση του αστικού πολιτικού συστήματος είναι πάλι εδώ μετά από μια μικρή παρένθεση σχετικής σταθεροποίησής του, μετά τις εκλογές του 2019. Η λαϊκή αποδοκιμασία της αστικής πολιτικής, είτε στην καραμπινάτα αντιλαϊκή γαλάζια εκδοχή της είτε στην εκδοχή του συνονθυλεύματος των πράσινων και ροζ αποχρώσεων που καμώνονται τους φίλους του λαού, εκφράζεται σταθερά και ηχηρά. Οι ανοχές και οι αντοχές της κοινωνίας έχουν στερέψει. Ακόμη και αυτές οι κατευθυνόμενες δημοσκοπήσεις το επιβεβαιώνουν. Ο «κανένας» επιστρέφει θριαμβευτικά στις λαϊκές προτιμήσεις. Το φάντασμα των πρώτων μνημονιακών χρόνων, με την πολλαπλή κομματική κατάρρευση, σαν να πλησιάζει.
Έτσι συμβαίνει πάντα. Δεν μπορεί. Όπως όλοι οι αντιδραστικοί, η ΝΔ θα πληρώσει το λογαριασμό για την επιθετική, ακραία αντιλαϊκή πολιτική της, για τον περιφρονητικό εμπαιγμό ενός εξουθενωμένου από την πολυετή κρίση λαού. Το «απόστημα» είναι αυτοί. Και μόνο ο λαός μπορεί να το σπάσει.
