Στην Ελλάδα του 2025, το αυτονόητο δικαίωμα στο οκτάωρο φαίνεται να έχει μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Με περηφάνια μάλιστα, η Υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως παρουσίασε το νέο πλαίσιο για το σχέδιο νόμου με τίτλο «Δίκαιη εργασία για όλους, που δίνει τη δυνατότητα σε έναν εργοδότη να απασχολεί τον εργαζόμενο έως και 13 ώρες ημερησίως, δικαιολογώντας το με… «ανατροφοδότηση» από την αγορά και τους ίδιους τους εργαζόμενους.
Η επιχειρηματολογία της; Αν μπορείς να δουλεύεις 13 ώρες για δύο διαφορετικούς εργοδότες, γιατί όχι και για έναν; Αντί να θεωρείται προβληματική μια τέτοια υπερεντατικοποίηση, παρουσιάζεται ως «ευκαιρία» για αύξηση εισοδήματος, μιας και – όπως εξήγησε – κάθε ώρα πάνω από το 8ωρο στον ίδιο εργοδότη θα αμείβεται με προσαύξηση 40%.
Ιδού τι είπε: «Ποιά ήταν λοιπόν η ανατροφοδότηση που πήραμε; Εφόσον αυτό επιτρέπεται σε δύο εργοδότες, γιατί δε μας αφήνεις και σε έναν; Ας πούμε ότι δουλεύω σε ένα κομμωτήριο και δουλεύω σε δεύτερο κομμωτήριο και συμπληρώνω 13 ώρες, γιατί δεν μπορώ να το κάνω αυτό στον ίδιο εργοδότη για να μη μετακινούμαι και για να παίρνω και συν 40%. Τι εννοώ; Εάν δουλεύω σε δεύτερο εργοδότη πληρώνομαι μερική απασχόληση, εάν δουλέψω 13 ώρες στον ίδιο εργοδότη θα αμειφθώ συν 40% κάθε ώρα. Άρα απαντώ στο 13ωρο, πρώτον είναι κάτι που ισχύει ήδη δεν είναι καινούριο, δεύτερον είναι στο πλαίσιο της ενωσιακής νομοθεσίας».
Η θεσμοθέτηση του 13ώρου σε έναν εργοδότη δεν είναι πρόοδος ούτε «ευελιξία». Είναι επιστροφή δεκαετιών πίσω, είναι θεσμοθετημένη υπερεκμετάλλευση, είναι χτύπημα στην ίδια την υγεία και την αξιοπρέπεια των εργαζομένων.
Η Κυβέρνηση αντί να θωρακίσει τα εργασιακά δικαιώματα και να προστατεύσει την κοινωνία από την ακρίβεια και την ανασφάλεια, καμαρώνει για την κατάργηση του οκταώρου. Αλήθεια, θα άντεχαν οι πολιτικοί που ψηφίζουν τέτοιες ρυθμίσεις να μένουν 13 ώρες μέσα στη Βουλή, εκεί που σπάνια εμφανίζονται;
Δεν χρειαζόμαστε εργαζόμενους-μηχανές. Χρειαζόμαστε αξιοπρέπεια και σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή. Και το οκτάωρο δεν είναι πολυτέλεια, είναι κατάκτηση που κερδήθηκε με αγώνες και δεν μπορεί να σβηστεί με πρόχειρες δικαιολογίες περί «ανατροφοδότησης» από ανθρώπους που δεν έχουν “βάλει” ένσημα στη ζωή τους.
Κώστας Σιώζιος
