Η Ρωσία, ο Πούτιν και το επεισόδιο στην Πολωνία | Γράφει ο Γιώργος Κ. Καπρινιώτης

Η είδηση για εισβολή ρωσικών μη επανδρωμένων αεροπλάνων (drones)  στην Πολωνία έχει κάνει το γύρω του κόσμου και, όπως ήταν αναμενόμενο, δημιουργήθηκε μια ατμόσφαιρα περίπου σαν αυτή που έζησε η Ευρώπη την 1^η Σεπτεμβρίου 1939 με την εισβολή των Γερμανών στην Πολωνία. Το γεγονός αυτό ήταν η απαρχή του του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η Πολωνία κατέρριψε  ρωσικά drones, που παραβίασαν  τον εναέριο χώρο μας, για να κάνουν επιδρομή στην Ουκρανία, ισχυρίστηκε ο πρωθυπουργός της Πολωνίας, Τουσκ. Ωστόσο, τα κρατικά μέσα ενημέρωσης  της Ρωσίας αποσιώπησαν το γεγονός. Ο  Πεσκόφ, ως εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, δήλωσε πως «δεν είναι δική μας αρμοδιότητα να το  σχολιάσουμε», και παρέπεμψε το θέμα στο υπουργείο Άμυνας. Εκείνο ανακοίνωσε απλώς ότι έγινε επίθεση εναντίον δυτικών περιοχών της Ουκρανίας και δεν υπήρχε πρόθεση, για να πλήξουν στόχους της Πολωνίας.

Αντίθετα τα ρωσικά πρακτορεία  TASS   και RIA καθώς και εφημερίδες, όπως η Kommersant, πρόβαλαν το επεισόδιο και τις αντιδράσεις του ΝΑΤΟ.Ο ακροδεξιός θεωρητικός Αλεξάντρ Ντούγκιν παρατήρησε ότι «είναι περίεργο που το περιστατικό με την Πολωνία δεν συζητείται καθόλου στα δίκτυά μας. Μόνο αποσπασματικά».

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, έστειλε μήνυμα στη Ρωσία πως η Συμμαχία είναι έτοιμη να αντιδράσει σε προκλήσεις. Είπε ότι «η πλήρης αξιολόγηση βρίσκεται σε εξέλιξη», αλλά τόνισε ότι «είτε έγινε εκ προθέσεως είτε όχι, είναι απολύτως απερίσκεπτο και επικίνδυνο». Ο Τουσκ ζήτησε την ενεργοποίηση του άρθρου 4 του ΝΑΤΟ, το οποίο  αναφέρει: Τα Μέρη θα διαβουλεύονται μεταξύ τους όποτε, κατά την άποψη οποιουδήποτε από αυτά, απειλείται η εδαφική ακεραιότητα, η πολιτική ανεξαρτησία ή η ασφάλεια οποιουδήποτε από τα Μέρη.

Όλα, όσα αναφέραμε ανωτέρω, δικαιολογούν τουλάχιστον  ανησυχία και φόβο. Ο Πούτιν, με την μέχρι τώρα στάση του, έδειξε  καθαρά ότι δεν είναι διατεθειμένος να δεχτεί κατάπαυση του πυρός και εξεύρεση λύσης. Τα θέλει όλα δικά του. Από την άλλη πλευρά ο Τραμπ, παρά τις βαρύγδουπε δηλώσεις του προεκλογικά και μετεκλογικά για κατάπαυση του πυρός και ειρήνη, εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται πολυλογάς και ανίκανος να επηρεάσει τον Πούτιν, ο οποίος ως αλεπού δεν δείχνει διάθεση για σοβαρές συζητήσεις και για απόφαση κατάθεσης των όπλων και ειρήνη. Έχω την εντύπωση ότι τον Τραμπ  δεν τον παίρνει στα σοβαρά και δεν υποχωρεί σε  κάτι σοβαρό. Πώς αλλιώς να εξηγήσουμε το γεγονός ότι από τη  μια μεριά κάθεται στο ίδιο τραπέζι με τον Τραμπ για να βρουν μια λύση και από την άλλη η ρωσική πολεμική μηχανή να εκτοξεύει πυραύλους και  σκοτώνονται αθώοι άνθρωποι;

Προσωπικά έχω αποκομίσει την εντύπωση ότι ο Πούτιν είναι  απάνθρωπος και αδίστακτος και βαδίζει στα βήματα του Χίτλερ. Τι έκανε ο Χίτλερ από τότε που ξεκίνησε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος; Έστελνε κατά κύματα αεροπορικά σμήνη, κυρίως εναντίον της Αγγλίας, για να κάμψει το ηθικό των  Άγγλων και να παραδοθούν. Ακριβώς την ίδια τακτική ακολουθεί και ο Πούτιν. Θέλει να καταρρακώσει το ηθικό των ηγετών και του λαού της Ουκρανίας, για να παραδοθούν.  Θέλει  αυτό που ονόμασε ο ίδιος και οι συνεργάτες του ως επιχείρηση να έχει αίσιο τέλος γι’ αυτόν και τη Ρωσία. Στη Ρωσία δεν γίνεται λόγος για στρατιωτική εισβολή. Αυτό μας δίνει το δικαίωμα να αντιλαμβανόμαστε  το μέγεθος της προπαγάνδας του Πούτιν τον φόβο και την απάθεια του ρωσικού λαού.

Όσο για τα επιχειρήματα της εισβολής των Ρώσων στην Ουκρανία, όπως ο φόβος και η παρουσία του ΝΑΤΟ δίπλα από τη Ρωσία, νομίζω ότι είναι ανίσχυροι. Ακούγεται και η άποψη ότι, όπως   η Αμερική, το 1962, δεν ήθελε δίπλα της, στην Κούβα, τους  πυραύλους της τότε Σοβιετικής Ένωσης, κάτι ανάλογο ισχύει τώρα για τη Ρωσία. Όμως,  το 1962, ήταν άλλες οι συνθήκες. Τότε υπήρχε ο ψυχρός πόλεμος ανάμεσα στις υπερδυνάμεις, ΗΠΑ  και Σοβιετικής Ένωσης, που πίστευαν σε διαφορετικά πολιτικά συστήματα  και κάθε μία ήθελε να υπερισχύσει. Τελικά, επικράτησε η Δύση, για την οποία ο Πούτιν έχει το θράσος να μιλά ειρωνικά.

Αναφορικά με τον φόβο του ΝΑΤΟ θέτω το ερώτημα πότε η αμυντική αυτή συμμαχία εισέβαλε και κυρίευσε κάποια χώρα; Επιπλέον, με τα σημερινά δεδομένα είναι λογικό το ΝΑΤΟ να επιτεθεί εναντίον της Ρωσίας, που είναι μεγάλη πυρηνική δύναμη; Επιπρόσθετα αυτό που αξιώνει η Ρωσία να μην γίνει μέλος του ΝΑΤΟ η Ουκρανία δεν είναι στέρηση ενός δικαιώματος που έχει οποιαδήποτε χώρα; Άλλωστε για τον φόβο των Ρώσων εισήλθαν στο ΝΑΤΟ και οι  Βαλτικές χώρες και άλλες, που ανήκαν πριν στο Ανατολικό μπλοκ. Επομένως, στην πραγματικότητα η  Ρωσία δεν κινδυνεύει από την Ουκρανία ή το ΝΑΤΟ. Ήδη συμβαίνει το αντίθετο, όχι ως ενδεχόμενο αλλά ως χειροπιαστή  και οδυνηρή πράξη. Άλλωστε η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έγινε αιτία να γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ η Σουηδία και η Φινλανδία, η οποία σημειωτέον συνορεύει με την Ρωσία.

Ύστερα από αυτά   η επιμονή του Πούτιν για συνέχιση του πολέμου και δημιουργία επεισοδίων, όπως αυτό με την Πολωνία, βαραίνουν την παγκόσμια κοινωνία, η οποία δικαιολογημένα ανησυχεί για επέκταση του πολέμου και αλίμονο η  προοπτική, για  να λάβει παγκόσμια χαρακτηριστικά, είναι ανοιχτή.