Στην εκδήλωση προβλήθηκε βίντεο αφιερωμένο στα συνέδρια του ΚΚΕ με αφορμή την πρόσφατη διεξαγωγή του 22ου συνέδριου του κόμματος του οποίου η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ δημοσιεύτηκε με το Ριζοσπάστη στις 7/03/2026. Στην πολιτική-πολιτιστική εκδήλωση ομιλήτρια ήτα η Χρυσηίδα Γεωργίου γραμματέας της Τ.Ε. Θεσπρωτίας και μέλος της Ε.Π. Ηπείρου – Κέρκυρας –Λευκάδας, της οποίας την ομιλία θα διαβάσετε παρακάτω. Ακολούθησε γλέντι και χορός.
ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΗ
Σ/φισσες και σ/φοι, φίλες και φίλοι
Εκ μέρους των Κομματικών Οργανώσεων Θεσπρωτίας του ΚΚΕ σας καλωσορίζουμε στη σημερινή πολιτική – πολιτιστική μας εκδήλωση. Η σημερινή εκδήλωση συμπίπτει με μια ιστορική ημέρα για την εργατική τάξη και τους αγώνες της, την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.Η φετινή επέτειος της 8ης Μάρτη σημαδεύεται από τη ραγδαία κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου μετά τη βρώμικη επίθεση ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν. Και για αυτό το ΚΚΕ και από αυτό το βήμα σήμερα αυτής της εκδήλωσης απευθύνει κάλεσμα σε κάθε εργαζόμενη, άνεργη, αυτοαπασχολούμενη, αγρότισσα, συνταξιούχο, μαθήτρια, φοιτήτρια, μετανάστρια – πρόσφυγα, σε κάθε γυναίκα που βιώνει την εκμετάλλευση, την ανισοτιμία, τις συνέπειες του ιμπεριαλιστικού πολέμου σε όλες τις πλευρές της κοινωνικής ζωής, να συμπορευτεί με το ΚΚΕ και να αναπτύξει έναν αγώνα τέτοιο μέσα από τη συμμετοχή της στο οργανωμένο ταξικά προσανατολισμένο κίνημα, που ανάμεσα στα άλλα θα βάζει στο επίκεντρο την απαίτηση να απεμπλακεί η χώρα από τους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, να κλείσουν τώρα οι στρατιωτικές βάσεις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, πρώτα απ’ όλα στη Σούδα, στη Λάρισα και στην Αλεξανδρούπολη, να επιστρέψουν και να μη σταλούν νέα ελληνικά στρατιωτικά σώματα και εξοπλισμός σε ιμπεριαλιστικές αποστολές εκτός συνόρων.
Σ/φίσσες και σ/φοι, φίλες και φίλοι,
Αυτή τη στιγμή η τάση γενίκευσης του πολέμου που μαίνεται στη Μέση Ανατολή δημιουργεί ανησυχία και φόβο στο λαό μας, καθώς όλοι γνωρίζουμε ότι έχει μετατραπεί η χώρα σε ένα απέραντο ορμητήριο του ΝΑΤΟ, με ευθύνη και της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, με την ελληνική κυβέρνηση αυτή τη στιγμή, ας μου επιτραπεί η έκφραση, να χώνει ακόμη πιο πολύ τη μύτη της όσο φουντώνουν οι εστίες πολέμου και οξύνεται η κατάσταση, αυξάνοντας όλο και πιο πολύ την πιθανότητα να αποτελέσει η χώρα μας στόχο αντιποίνων. Το μεγάλο παζάρι για την Ανατολική Μεσόγειο βρίσκεται σε εξέλιξη, με κινδύνους για όλους τους λαούς της περιοχής. Τους ίδιους κινδύνους επιβεβαιώνει και η μετατροπή της χώρας σε πύλη εισόδου του πανάκριβου αμερικάνικου LNG, αναλαμβάνοντας ρόλο σημαιοφόρου στον ενεργειακό πόλεμο με τη Ρωσία. Η ενεργειακή ασφάλεια που διαφημίζει η κυβέρνηση δε σημαίνει καθόλου φθηνή ενέργεια, καύσιμα και ρεύμα για το λαό. Πρόκειται για παραμύθια που έχουν επιστρατεύσει όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων και έχουν διαψευστεί στην πράξη. Κερδισμένοι και εδώ θα είναι οι μεγάλοι όμιλοι που θα μεταφέρουν το LNG, θα κατασκευάσουν τις υποδομές και θα το εμπορεύονται. Και αυτή είναι μια εξέλιξη που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη από το λαό της Θεσπρωτίας δεδομένου ότι είμαστε σε περιοχή με λιμάνι και ουκ ολίγες φορές έχει γίνει κουβέντα για το LNG. Θέλει προσοχή ιδιαίτερα σε αυτές τις πολεμικές συνθήκες για το πώς μπορεί να αξιοποιηθεί και αυτή η λιμενική υποδομή καθώς επίσης θέλουν προσοχή και οι αποπροσανατολιστικές από την ουσία «παρατωνίες» διαφόρων πολιτικών δυνάμεων γύρω από το θέμα του λιμανιού, οι οποίες δυνάμεις δεν είναι τίποτε άλλο από εκφραστές της αστικής πολιτικής στο Νομό μας. Εκτός όμως από την ανησυχία και το φόβο πρέπει να προβληματιστούμε και να βγάλουμε ορισμένα συμπεράσματα σχετικά με τις αιτίες και το χαρακτήρα του πολέμου όπως επιβεβαιώνονται και από αυτή τη φάση.
Καταρχάς πρέπει να πούμε ότι πρώτη φορά μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το ενδεχόμενο ενός γενικευμένου Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου, είναι πιο κοντά από ποτέ, με τον ανταγωνισμό ανάμεσα στην Κίνα και τις ΗΠΑ για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα να αποτελεί το έδαφος που στήνει τη νέα κούρσα της αναμέτρησης των μονοπωλίων για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των σπάνιων γαιών και άλλων σημαντικών μετάλλων των περιοχών στρατηγικής σημασίας. Το διακύβευμα της πρωτοκαθεδρίας στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα, που αναλυτικά επισημάνθηκε και στις Θέσεις του Κόμματος για το 22ο Συνέδριο, έρχεται ευθύς εξαρχής να επιβεβαιώσει ότι καμία σχέση δεν έχει με τις ανάγκες των λαών αυτός ο πόλεμος πάρα μόνο με τους ανυπέρβλητους ανταγωνισμούς των καπιταλιστών, που εκφράζονται μέσα από τις δικές τους συμμαχίες, οπότε και τα όποια προσχήματα, που θα πούμε και παρακάτω, πέφτουν στο κενό. Ταυτόχρονα έρχεται να επιβεβαιώσει ότι καμία συμμαχία και καμία ιμπεριαλιστική δύναμη τελικά δεν είναι τόσο ακλόνητη ή ανίκητη ή η αιώνια υπερδύναμη. Το λέμε αυτό από την άποψη ότι όλα αυτά πρέπει να απασχολήσουν και να συνειδητοποιηθούν βαθιά από την εργατική τάξη και το λαό, να μπουν στο επίκεντρο της πάλης του, να κατανοηθεί από τον ίδιο το λαϊκό παράγοντα πως μπορεί να αξιοποιήσει υπέρ του αυτές τις εύθραυστες ισορροπίες των υποτιθέμενων αιωνίων συμμαχιών και του ίδιου του συστήματος που σαπίζει, ενός συστήματος που δεν έχει τίποτε πια να δώσει για αυτό και σε όλα τα επίπεδά του βγάζει βρωμιά και παραφροσύνη. Μπορεί ο λαϊκός παράγοντας να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις ξεπερνώντας το φόβο και την ηττοπάθεια. Για να είναι δυνατή και αποτελεσματική όμως η πάλη μας απαιτείται και το παίδεμα του μυαλού, απαιτείται να προσπαθούμε να βγάζουμε καθημερινά συμπεράσματα από το σύνολο της ζωής μας, να μελετάμε την ιστορία μας, να αναπτύσσουμε ταξικό κριτήριο και όχι παρορμητικά και ακούσια, να υιοθετούμε κάθε επιχείρημα που αναπαράγουν οι πολιτικοί υπερασπιστές αυτού του συστήματος.
Είναι χαρακτηριστικό σ/φοι και φίλοι αυτές τις εβδομάδες που ξεκίνησε η επίθεση στο Ιράν αλλά και νωρίτερα με την επέμβαση ΗΠΑ – ΝΑΤΟ στη Βενεζουέλα, το παιχνίδι των προσχημάτων για τις αιτίες των επεμβάσεων, που είναι αισχρό και δεν πρέπει να το αφήσουμε στο απυρόβλητο, μαζί με τις δηλώσεις εφησυχασμού ότι είμαστε ασφαλείς χάρη στις στρατιωτικές βάσεις αλλά και φαιδρότητας περί «οικουμενικού ελληνισμού». Η ίδια η ιστορία των αμερικανονατοϊκών επεμβάσεων έρχεται να καταρρίψει τα προσχήματά τους. Δείτε τώρα, λένε πώς η επέμβαση στο Ιράν γίνεται για να σώσουν τον ιρανικό λαό από το αυταρχικό καθεστώς. Ποιον ιρανικό λαό σώζουν σύντροφοι και φίλοι; Αυτόν που βομβαρδίζουν και εξοντώνουν ξεδιάντροπα με το έτσι θέλω, όπως έχουν κατασπαράξει τον πολύπαθο παλαιστινιακό λαό; Και ποιοι είναι αυτοί και ως τι πάνε να επέμβουν, ως σωτήρες; Ή μήπως να θυμηθούμε τις επεμβάσεις σε Ιράκ και Αφγανιστάν; Τάχα μου έκαναν επέμβαση τότε στο Αφγανιστάν για να διώξουν τους Ταλιμπάν, τους έδιωξαν και μετά από 20 χρόνια κατοχής το παρέδωσαν διαλυμένο και εξαθλιωμένο στους Ταλιμπάν. Πέραν του ότι κάθε λαός έχει το δικαίωμα ο ίδιος να αποφασίσει για την τύχη του, για τα της χώρας του, για το πώς και από ποιον θα διακυβερνηθεί κ.τ.λ Ένα ακόμη στοιχείο αντιφατικό που καταρρίπτει τα σάπια προσχήματα είναι και το γεγονός ότι από τη μία επικαλούνται την πρόθεση σωτηρίας ενός λαού από το αυταρχικό θεοκρατικό καθεστώς και από την άλλη συνεργάζονται , έχουν στρατιωτικές βάσεις και μάλιστα στέλνουν και συστοιχίες patriot σε περιοχές του Κόλπου που κυβερνώνται επίσης από αυταρχικά μοναρχικά καθεστώτα. Άρα δύο μέτρα και δύο σταθμά ανάλογα με τα συμφέροντα. Επίσης τα περί ασφαλείας του λαού χάρη στην ύπαρξη των Νατοϊκών βάσεων καταρρίπτονται ευθύς αμέσως με τις εικόνες βομβαρδισμού τους σε άλλες χώρες που αποδεικνύουν ότι ακριβώς κινδυνεύουμε επειδή το ΝΑΤΟ είναι εδώ. Ακόμη οι δηλώσεις περί διάθεσης των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στην υπηρεσία της προστασίας του οικουμενικού ελληνισμού έρχονται να καταρριφθούν μόνο αν αναρωτηθούμε τα εξής: στην Ερυθρά Θάλασσα που έχει σταλεί φρεγάτα και παραδίπλα πυρπολούνται τάνκερ, ποιος ελληνισμός υπάρχει; Στη Σαουδική Αραβία που έχει σταλεί πυροβολαρχία patriot να φυλάει τις εγκαταστάσεις της Aramco που βομβαρδίζονται, ποιος ελληνισμός υπάρχει; Τα όπλα και τα τεθωρακισμένα που έχουν σταλεί στο καθεστώς Ζελένσκι, για τον ελληνισμό έχουν σταλεί. Αυτό που υπάρχει σε όλα αυτά τα μέρη είναι τα συμφέροντα των Ελλήνων εφοπλιστών, τα συμφέροντα των μεγάλων κατασκευαστικών, ενεργειακών και άλλων ομίλων. Για αυτούς και την προστασία των εγκαταστάσεων, υποδομών και των κερδών τους στέλνονται και για κανέναν άλλον. Όπως και στην Κύπρο η φρεγάτα και τα αεροσκάφη δεν εστάλησαν σε καμία περίπτωση για την προστασία του ελληνικού και κυπριακού λαού αλλά για τις ίδιες τις βρετανικές βάσεις. Σύντροφοι και φίλοι νομίζουμε ότι κάπου είναι και κοροϊδία, για να το πούμε χονδρικά, ότι ο Νετανιάχου και ο Τραμπ κόπτωνται για τη σωτηρία και την προστασία των συμφερόντων κάποιου λαού, ούτε των δικών τους. Απλά και ξεκάθαρα το ζητούμενο είναι ότι το Ιράν είναι ένας από τους σημαντικότερους στρατηγικούς εταίρους της Κίνας στην περιοχή , με την οποία κοντράρεται η Αμερική για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα, και διακηρυγμένα το σφυροκοπούν. Φυσικά, για να το ξεκαθαρίσουμε αυτό σ/φοι και φίλοι το ΚΚΕ σε καμία περίπτωση ούτε ταυτίζεται ούτε υπεραοιζετα το καθεστώς στο Ιράν αλλά αποκαλύπτει και αναδεικνύει δύο βασικά στοιχεία, από τη μία τις πραγματικές αιτίες του πολέμου και από την άλλη το γεγονός ότι οι λαοί μπορούν και πρέπει να παίρνουν τις αποφάσεις για τους εαυτούς τους και για τις χώρες τους.
Όλες αυτές οι αιτίες φυσικά αποκρύπτονται από την κυβέρνηση της ΝΔ αλλά και από τη βολική αντιπολίτευση που καλεί σε αποπροσανατολιστικές διεξόδους που καμία σχέση δεν έχουν με τα συμφέροντα του λαού, με το ΠΑΣΟΚ να ακολουθεί ίδια γραμμή πλεύσης, άλλωστε είναι γνωστές οι ερωτικές του σχέσεις με το ΝΑΤΟ, ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί σε γραμμή εθνικής ενότητας, δηλαδή όχι Γιάννης Γιαννάκης, ο Χαρίτσης αποδέχεται την αξιοποίηση της Σούδας εντός νατοϊκού σχεδιασμού και ο Βελόπουλος κάνει λόγο για την ανάγκη ανάπτυξης βαθύτερης στρατηγικής σχέσης με το Ισραήλ. Στρατευμένοι όλοι στη γραμμή του κεφαλαίου, στη γραμμή υπηρέτησης του καπιταλιστικού συστήματος που είναι στο DNA του οι κρίσεις και οι πόλεμοι.
Όλους αυτούς πρέπει να τους κάνει στην άκρη ο λαός, δεν έχουν απολύτως τίποτε να του προσφέρουν. Είναι ώρα ευθύνης για τον καθένα και την καθεμία. Η στάση που θα κρατήσει ο λαϊκός παράγοντας απέναντι σε αυτή την πολιτική της εμπλοκής, μπορεί να καθορίσει τις εξελίξεις. Ο πόλεμός τους δεν είναι πόλεμος του λαού. Ελπίδα και διέξοδο από τον κόσμο που φλέγεται μπορεί και πρέπει να δώσει ο ίδιος ο λαός με τον αγώνα του σε συμπόρευση με το ΚΚΕ που αναλαμβάνει την ευθύνη να μπει μπροστά σε αυτό τον αγώνα.
Σ/φοι και φίλοι, παράλληλα με τις εξελίξεις αμιγώς στο μέτωπο του πολέμου και τη γεωστρατηγική έκφραση των συμφερόντων του κεφαλαίου, των αστικών τάξεων των χωρών μαζί και της δικής μας, είναι γεγονός ότι βρισκόμαστε σε συνθήκες πολεμικής οικονομίας. Αυτό δεν έχει σχέση μόνο με την επένδυση στο κομμάτι των πολεμικών εξοπλισμών και της πολεμικής βιομηχανίας με τα οποία σαφώς και πρωτίστως έχει αλλά αφορά και στο σύνολο της ζωής της εργατικής τάξης και του λαού. Η πολεμική οικονομία απαιτεί εργάτες φθηνούς και ευέλικτους, να γιατί ξεπροβάλλει μπροστά μας το 13ωρο που δεν ήρθε τυχαία σε ψήφιση την περίοδο που ήρθε, είναι το νέο νομοσχέδιο για τις ΣΣΕ που ουσιαστικά επιδιώκει να τις σμπαραλιάσει. Δύο αντεργατικά νομοσχέδια που επιδιώκουν να κατοχυρώσουν τις ήδη υπάρχουσες συνθήκες γαλέρας στους χώρους εργασίας. Επιδιώκουν να παγιώσουν ως κανονικότητα και πρόοδο τον εργασιακό μεσαίωνα. Είναι η συνέχεια των νομοσχεδίων που επισφράγισαν την παντελή έλλειψη μέτρων υγιεινής, ασφαλείας και προστασίας της ζωής την εργαζομένων στους χώρους δουλειάς γιατί κοστίζουν και εμποδίζουν την απρόσκοπτα κερδοφοριά των επιχειρηματιών, για αυτό και κάθε μέρα η εργατική τάξη μετράει ανθρώπινες ζωές με αναρίθμητα εργοδοτικά ατυχήματα και εγκλήματα, με πιο ανατριχιαστικό το τελευταίο εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο «Βιολάντα» με νεκρές 5 εργάτριες μητέρες. Η πολεμική οικονομία επηρεάζει το σύνολο της ζωής της εργατικής τάξης σε όλους τους τομείς. Π.χ στην υγεία το γεγονός ότι περικόπτονται τόσα χρήματα για να δοθούν σε πολεμικούς εξοπλισμούς και στρατιωτικές δαπάνες, το γεγονός ότι επιτάσσεται η παραπέρα εμπορευματοποίησή της, δεν είναι ένας παράγοντας που επιδρά στην πρόσβαση των εργαζομένων στις δομές υγείας και πρέπει να απασχολήσει; Εδώ έχουμε χαρακτηριστικό το παράδειγμα του νοσοκομείου Φιλιατών για το οποίο έγινε και ερώτηση στη Βουλή πρόσφατα από το βουλευτή μας. Ή στην παιδεία με την υποχρηματοδότηση και τα επισφαλή κτιριακά ,και όχι μόνο, σχολειά των παιδιών της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Και εδώ ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι πριν λίγους μήνες σε σχολεία της Ηγουμενίτσας γίναμε μάρτυρες φοβερών κτιριακών ζητημάτων που θα μπορούσαν να κοστίσουν ακόμη και ανθρώπινες ζωές ή να προκαλέσουν σοβαρούς τραυματισμούς. Είναι τα ελλιπή ή ανύπαρκτα μέτρα ασφαλείας στα μέσα μεταφοράς, με πιο ενδεικτικό το έγκλημα των Τεμπών που φέτος συμπλήρωσαν 3 χρόνια και πριν μια εβδομάδα είχαμε τη μεγαλειώδη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου και των εργατικών σωματείων του Νομού, που έδειξε για μια ακόμη φορά τη δυναμική που μπορεί να έχει ο λαϊκός παράγοντας για να αλλάξει ακόμη και τη φορά των εξελίξεων. Είναι όλα αυτά τα ζητήματα που αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητα και είναι στην ημερήσια διάταξη των μετώπων πάλης των εργατικών σωματείων και των δικών μας εδώ στο Εργατικό Κέντρο Θεσπρωτίας στα οποία πλειοψηφούν οι ταξικές δυνάμεις.
Ο φόβος και η ανησυχία για τον πόλεμο, ο αποτροπιασμός για τα εργοδοτικά εγκλήματα και για τα θύματα του πολέμου όπως οι πρόσφυγες και μετανάστες που πρόσφατα δέχτηκαν τα πυρά στη Χίο, όλα αυτά μπορούν και πρέπει να μετατραπούν σε δύναμη αγώνα. Η ιστορία έχει αποδείξει ουκ ολίγες φορές ότι ο καταπιεστής που φαινόταν ανίκητος όταν μπήκε στο στόχαστρο του καταπιεζόμενου με οργανωμένο συλλογικό τρόπο ανατράπηκε πανηγυρικά. Έχουμε όχι μόνο το δίκιο και την αριθμητική υπεροχή αλλά και όλη τη δύναμη και την ιστορική ευθύνη εμείς οι εργαζόμενοι, με το Κόμμα μας, το ΚΚΕ να τους ανατρέψουμε.
Παίρνουμε δύναμη από εκείνους τους ατρόμητους, τους αισιόδοξους, τους περήφανους, τους αλύγιστους, τους χαμογελαστούς ακόμη και πριν το εκτελεστικό απόσπασμα αγωνιστές κομμουνιστές της ιστορίας του Κόμματός μας, από τους 200 της Καισαριανής, οι φωτογραφίες των οποίων, που δημοσιεύτηκαν το τελευταίο διάστημα, έχουν προκαλέσει ρίγη συγκίνησης και ψυχική ανάταση σε όλο τον ελληνικό λαό γιατί νιώθει τη σύνδεση μαζί τους. Ξέρει ο λαός ότι αυτοί ήταν κομμουνιστές όσο και να προσπαθούν τα διάφορα κοράκια να τους αποσυνδέσουν από το Κόμμα τους, το ΚΚΕ. Ξέρει ο ελληνικός λαός ότι βρέθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα ακριβώς για τις ιδέες και την πολιτική τους δράση γιατί μόνο αυτή χαλούσε τα σχέδια της άρχουσας τάξης, όπως σήμερα ενοχλεί και πονάει το σύστημα η ύπαρξη ενός ΚΚΕ , που πάρα τις διαφωνίες που μπορεί να έχει ένα κομμάτι κόσμου μαζί του, το εμπιστεύεται, το ακούει, το νιώθει στήριγμα του, ξέρει ότι η πολιτική του απευθύνεται σε αυτό, ξέρει ότι είναι το Κόμμα του. Η εργατική τάξη και ο λαός, μέσα σε συνθήκες όξυνσης, μέσα στη μαυρίλα που προκαλεί η σαπίλα αυτού του συστήματος είδε σε αυτά τα πρόσωπα την ελπίδα, την υπερηφάνεια, τη δύναμη, την ευθύνη του στο σήμερα. Είδε τι σημαίνει πίστη στη δύναμη του αγώνα. Αυτοί είναι οι κομμουνιστές. Τέτοιους ήρωες μπορεί μόνο η εργατική τάξη και το Κόμμα της να γεννήσει.
Εμείς οι πολιτικοί απόγονοι αυτών των ηρώων, συναισθανόμενοι το υψηλό καθήκον που μας πρέπει, την τεράστια ευθύνη που κληρονομούμε και την τεράστια ευθύνη της πολιτικής καθοδήγησης της εργατικής τάξης σε κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα μέχρι την επανάσταση, την ανατροπή του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος του καπιταλισμού και την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας, προχωρήσαμε στο Συνέδριό μας πριν ενάμιση μήνα μετά από ένα χρόνο συνεχών εσωκομματικών συνεδριάσεων. Σήμερα έχουμε την τιμή να έχουμε στα χέρια μας με το Ριζοσπάστη ένα σπουδαίο ντοκουμέντο, την Πολιτική Απόφαση του 22ου Συνεδρίου, το οποίο έχουμε τη γνώμη ότι όλοι όσοι παρευρίσκεστε σε αυτή την αίθουσα όχι μόνο αξίζει να το προμηθευτείτε οι ίδιοι αλλά να το πάτε και ακόμη παραπέρα σε κόσμο που γνωρίζετε. Και το λέμε αυτό σύντροφοι και φίλοι γιατί σε αυτό το ντοκουμέντο όχι μόνο συμπυκνώνεται η κατάσταση μέσα στην οποία ζούμε και καλούμαστε να δράσουμε αλλά επισημαίνεται ότι δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για να ζήσουμε μεγάλα ιστορικά γεγονότα που μπορούμε να τα στρέψουμε υπέρ μας. Προσδιορίζουμε τα καθήκοντά μας μέχρι το επόμενο Συνέδριο του Κόμματος και είμαστε σίγουροι ότι το επόμενο διάστημα η εργατική τάξη και ο λαός παρά τις μεγάλες δυσκολίες που έχει μπροστά του, μπορεί να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις, με μπροστάρη στην πάλη ένα ακόμη πιο δυνατό, μετά το Συνέδριό του, ιδεολογικά και πολιτικά, πιο έμπειρο, πιο ώριμο, πιο ατσαλωμένο ΚΚΕ, δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας για το σοσιαλισμό!!! Υγεία, δύναμη, ορμή, μαχητικότητα, πίστη στην ιστορική αποστολή της τάξης μας! Θα τα καταφέρουμε!!!!
