Μια μοναδική πανδαισία αισθήσεων, ζωντάνιας και παράδοσης ξετυλίγεται για ακόμη μια χρονιά στην Παραμυθιά, με τον ιστορικό Λάμποβο να πλημμυρίζει από φωνές, κοσμοσυρροή και τις χαρακτηριστικές μυρωδιές από τα ψητά κρεατικά.
Άτομα πηγαινοέρχονται πάνω κάτω, κοιτάνε στους πάγκους, αγοράζουν άλλοι λιγότερα και άλλοι περισσότερα πράγματα.
Αυτή είναι η εξωτερική αποτύπωση του λάμποβου.
Γιατί υπάρχουν, πολύ ουσιαστικότερες, και οι εσωτερικές εντυπώσεις. Αυτές που σου αποκαλύπτουν ότι ο Λάμποβος δεν είναι μόνο μια εμποροπανήγυρη, αλλά και μια «ψυχοπανήγυρη» με χρώματα και αρώματα.
Τι σημαίνει αυτό; Βλέπεις άτομα να χαίρονται από το περιδιάβασμα, από τη συνάντηση με γνωστούς, από το σουβλάκι και τη μπίρα σ’ ένα στέκι. Από την ανέμελη βόλτα με την οικογένεια, από την παρέα με φίλους, από τη δημιουργία νέων γνωριμιών. Ένιωθες, και το ένιωθαν και οι ίδιοι, να απολαμβάνουν τις στιγμές…
Αυτά τα τόσο απλά πράγματα, που τόσο λείπουν στις ημέρες μας, αλλά και που τόσο ομορφαίνουν τη ζωή μας.
Και βλέπεις, μέσα σε μια εμποροπανήγυρη, ότι οι άνθρωποι έχουν βαθιά κι έμμονη αναμονή για την ευτυχία, που δεν θέλουν να είναι απατηλή.
Αυτό το κάτι της χαράς, που το υποσυνείδητο όλων μας περιμένει, υπάρχει –δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχει– γιατί αλλιώς δεν εξηγείται η μεγάλη λαχτάρα, η μεγάλη πεποίθηση γι’ αυτό.
Κι ένα σεργιάνισμα μέσα σε μια εμποροπανήγυρη δείχνει ότι η χαρά δεν χρειάζεται πολύπλοκα πράγματα, παρά την απλότητα της καρδιάς μας, που δίνει και νόημα στη ζωή μας.
Κι έτσι η ζωή δεν κυλάει σαν την άμμο μέσα στα δάχτυλά μας, αλλά αφήνει ένα ωραίο και γλυκό αποτύπωμα, εκεί που ακόμη και αν δεν το περιμένεις. Αρκεί να το αναζητάς.
