Αντώνης Μπέζας για Κώστα Καραμανλή: Σημαντική και επίκαιρη παρέμβαση για τους κινδύνους που απειλούν την κοινοβουλευτική Δημοκρατία και τα Εθνικά θέματα

Σημαντική παρέμβαση για τα εθνικά θέματα και τους κινδύνους που απειλούν την κοινοβουλευτική Δημοκρατία έκανε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, μιλώντας κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Βαγγέλη Πλάκα «Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και η Θεσσαλονίκη», χθες (4.11.2024) στην αίθουσα εκδηλώσεων της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών:

– «Οι προβληματισμοί και οι ανησυχίες που εκφράζονται για τα εθνικά μας θέματα είναι εύλογες και υπαρκτές. Η ανάδειξή τους στην ουσία ενισχύει τις πάγιες εθνικές μας θέσεις, ιδίως όταν εκφράζονται από υπεύθυνα χείλη. Είναι λάθος να αντιμετωπίζονται ως επικριτικές, εφόσον μάλιστα η χώρα παραμένει προσηλωμένη στην εθνική γραμμή».

– «Ο υπαινιγμός ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν έτοιμος να μπει σε εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση με την Τουρκία και να συζητήσει επί θεμάτων που μονομερώς και αυθαίρετα επιχειρεί να προσθέτει διαχρονικά η Τουρκία στην ατζέντα, όπως ακούγεται από κάποιες πλευρές τελευταία, είναι ανακριβής έωλος και ίσως εκ του πονηρού. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής πίστευε ότι η μόνη διαφορά με την Τουρκία, η οριοθέτηση δηλαδή της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο, θα έπρεπε να επιλυθεί σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και τις διεθνείς συνθήκες, αν χρειαστεί και με προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, βάσει συνυποσχετικού. Ωστόσο, εκείνη την περίοδο δεν υπήρχε η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, με το οποίο καθιερώθηκε το νομικό πλαίσιο για τις θαλάσσιες δραστηριότητες. Και ήταν η Τουρκία που υποχώρησε τότε. Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια».

– «Ακόμη και κράτη μέλη της ΕΕ μπαίνουν στον πειρασμό να χειραγωγήσουν την Δικαιοσύνη. Θα έπρεπε να είναι αδιανόητο και όμως συμβαίνει. Αν όμως οι πολλοί δεν εμπιστεύονται τη Δικαιοσύνη, ναρκοθετείται το δημοκρατικό πολίτευμα. Η πίστη στη Δικαιοσύνη είναι θεμελιώδης προϋπόθεση για τη λειτουργία της Δημοκρατίας».

– «Είναι βόμβα στα θεμέλια της δημοκρατικής ομαλότητας και σταθερότητας και μάλιστα όχι βραδυφλεγής το ογκούμενο χάσμα μεταξύ λίγων εχόντων και πολλών μη εχόντων. Η διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων ωθεί αυξανόμενο αριθμό πολιτών στην αποχή και την άρνηση της πολιτικής διαδικασίας Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι πολίτες να εγκαταλείπουν τα ιστορικά κόμματα και να στρέφονται σε πιο ακραίες φωνές και σχήματα».

– «Η δημοκρατική Δύση ανταγωνίζεται αυταρχικά καθεστώτα στην προπαγάνδα στον τομέα της ενημέρωσης».

– «Είναι αντιδημοκρατική η λογική ότι είναι εχθρός όποιος δεν είναι μαζί μας. Ρίχνουν λάδι στη φωτιά όποιοι υποτιμούν τους δυσαρεστημένους και διαμαρτυρόμενους πολίτες ως οπισθοδρομικούς, ψεκασμένους ή εξτρεμιστές».