Μια στάση ζωής στο ταξίδι της μνήμης | Γράφει ο Άλκης Φάτσιος

1–Στο διάβα της ζωής μας, είναι βέβαιον, ότι μας συμβαίνουν πολλά, είτε αυτά είναι, κατά κάποιον τρόπο, προγραμματισμένα, είτε βέβαια, απρόοπτα.

Μας *συναντούν* γεγονότα και καταστάσεις, τα οποια, είτε μας χαροποιουν,είτε μας θλίβουν,είτε είναι είναι ενδιαφέροντα και ουσιώδη, είτε όχι…

2– Όταν δε μετά από χρόνια, κληθούμε να κάνουμε μια αναδρομή, σε όλα αυτα τα γεγονότα, σε όλες αυτές τις καταστάσεις, είναι βέβαιον ότι η μνήμη μας, σε όλους μας, θα λειτουργήσει, εντελώς επιλεκτικά, δηλαδή είναι βέβαιον, ότι αυτή ( η μνήμη..) θα έχει κρατήσει, με την μορφή ενός ιδιότυπου σκληρού δίσκου, γεγονότα και καταστάσεις, που εμείς θεωρήσαμε ότι είναι από αυτές, που αξίζει να ξαναφέρουμε στη μνήμη μας, είτε αυτές μας προσδίδουν χαρά, είτε θλίψη, είτε φαντάζουν ως ουσιώδεις είτε όχι….

3–Οταν όμως κληθούμε, να φέρουμε στη μνήμη μας, να ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ στο ταξίδι της μνήμης, για ΕΝΑ μόνο γεγονός, το πιο σημαντικό, θα έλεγα,, ένα γεγονός που έπαιξε και συνεχίζει να παίζει, σημαντικό ρόλο στη ζωή μας, και που κατά κάποιον τρόπο, * καθόρισαν* την ατομική και κοινωνική μας πορεία, τότε ίσως είναι δύσκολο ζήτημα, η επιλογή ενός τέτοιου γεγονότος, μιας τέτοιας καταστάσεως..

Εννοείται, ότι αναφορικά με την φύση ενός τέτοιου γεγονότος, ΔΕΝ αναφέρομαι σε πανομοιότυπα και συνηθισμενα σε όλους γεγονότα, π.χ. δημιουργία οικογένειας, εργασία απόκτηση τέκνων κ. λ. π.

4– Όσον με αφορά, και παρά την κάποια δυσχέρεια έχω επιλέξει από το * αναδευτηριο* της μνήμης μου,ένα ΓΕΓΟΝΟΣ, που * έπαιξε* και * παίζει* σημαντικό ρόλο στη ζωή μου, και . πού αφορά την αγάπη μου, την αδυναμία μου, στα έργα της Αρχαίας Ελληνικής Δραματου-γριάς, έργα που ΒΟΗΘΟΥΝ και ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ ατομικά και κοινωνικά ζητήματα, 2500 χρόνια τώρα μέχρι και σήμερα…

5–Το γεγονός λοιπόν στο οποίο αναφέρομαι, και που σηματοδοτεί την πρώτη μου επαφή με τα έργα της Αρχαίας Ελληνικής Δραματου- γριάς, είναι το παρακάτω!!!!

Τον μήνα ΑΎΓΟΥΣΤΟ, της χρονιάς του 1960, στην ηλικία των εννέα (9) χρόνων, όταν δηλαδή φοιτούσαν στην τέταρτη τάξη τού Δημοτικού Σχολείου, στο πέτρινο τότε Δημοτικό σχολείο της πόλης μου, ακολούθησα τον πατέρα μου, οδηγό τότε στο 21 ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας,σε δρομολόγιο — εκδρομή, στο Αρχαίο θέατρο της Δωδώνης..

Χρειάστηκε πολύ θάρρος εκ μέρους μου, να ξεπεράσω τον φόβο μου, για την κούραση που θα αισθανόμουνα, και κυρίως την αλλεργία μου στα ταξίδια, ( εμετός κ. λ. π. ) Η λαχτάρα μου όμως μεγάλη..

6– Την 6 Αυγούστου,ημέρα Σάββατο,το 1960, βρέθηκα λοιπόν στο Αρχαίο Θεατρο της Δωδώνης, με το που αντίκρισα όλον τον χώρο, τα διαζώματα την ορχήστρα,…ΔΕΟΣ..

Την ημέρα εκείνη για ΠΡΏΤΗ ΦΟΡΑ στην στην ΣΎΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΉ, στο Αρχαίο αυτό θέατρο, δόθηκε παράσταση αρχαίου Δράματος..

Το έργο που ανέβηκε, ήταν η τραγωδία του ΣΟΦΟΚΛΗ , # ΗΛΈΚΤΡΑ #..

Η τραγωδία αυτή ανέβηκε από το τότε ΠΕΙΡΑΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ, σε σκηνοθεσία του μεγάλου δασκάλου ,του ΔΗΜΗΤΡΗ ΡΟΝΤΗΡΗ, και με πρωταγωνίστρια την μεγάλη μας τραγωδο, την ΑΣΠΑΣΊΑ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ..

7–Το θέατρο κατάμεστο από ΧΙΛΙΑΔΕΣ . θεατές για την πρώτη αυτή παράσταση.. γιορτή Πανηπειρωτική θα έλεγα, και μεταξύ αυτών και ο 9χρονος Άλκης, μαζί με άλλους συμπολίτες μου, αλλά και άλλους Θεσπρωτους, που με μισθωμένα λεωφορεία, έφθασαν μέχρι. εκεί…

8– Αυτή λοιπόν, για τον γράφονται, είναι μια από τις πιο σημαντικές, αν όχι η πιο σημαντική * ΣΤΑΣΗ στο ΤΑΞΙΔΙ της ΜΝΗΜΗΣ*… αφού αυτή η ΣΤΑΣΗ, απετελεσε την αιτία και την αφορμή, αλλά και την απαρχή, να έλθω σε επαφή, με την εκπληκτική, πνευματική και κοινωνική, σύλληψη των Αρχαίων Ελλήνων, την ΠΟΙΗΤΙΚΉ ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΙΑ,, με ο,τι συνεπάγεται αυτό, στην ατομική μου ( μεταξύ άλλων βεβαίως .) διαμόρφωση, σε επίπεδο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ, ΠΟΛΙΤΙΚΟ, και ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ….

Χρόνια αργότερα,μαζί με τα παραπάνω, μου επιβεβαιώθηκε μια βασική μου κοινωνική Αρχή ::

Η πορεία ενός ανθρώπου,ούτε τυχαία είναι, ούτε ανεξάρτητη του ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ του…