Σήμερα δεν γράφω ως παλιός ποδοσφαιριστής. Γράφω ως ένας άνθρωπος που μεγάλωσε με τον Θεσπρωτό. Ως ένα παιδί που ονειρεύτηκε να φορέσει τη φανέλα του, ως ένας αθλητής που την τίμησε μέσα στο γήπεδο και ως ένας Θεσπρωτός που δεν μπορεί να δεχτεί ότι η ιστορία αυτής της ομάδας κινδυνεύει να χαθεί.
Ο Θεσπρωτός δεν είναι απλώς ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος.
Είναι η ιστορία του τόπου μας.
Είναι οι Κυριακές στο γήπεδο, οι φωνές της εξέδρας, οι χαρές, οι λύπες, οι αγωνίες και τα όνειρα χιλιάδων ανθρώπων.
Είναι οι γενιές παιδιών που έμαθαν μέσα από αυτόν τον σύλλογο τι σημαίνει προσπάθεια, ήθος, σεβασμός και αγάπη για τον αθλητισμό.
Είναι οι άνθρωποι που αφιέρωσαν χρόνο, χρήμα, κόπο και ψυχή για να κρατήσουν ζωντανή τη σημαία του Θεσπρωτού.
Σήμερα όμως βρισκόμαστε μπροστά σε μια σκληρή πραγματικότητα.
Μια ομάδα που εκπροσώπησε επάξια τη Θεσπρωτία σε όλη την Ελλάδα κινδυνεύει να μην μπορέσει ούτε καν να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας.
Και αυτό δεν είναι μόνο πρόβλημα του Θεσπρωτού.
Είναι πρόβλημα ολόκληρης της Θεσπρωτίας.
Γιατί όταν χάνεται μια ιστορική ομάδα, δεν χάνει μόνο το ποδόσφαιρο.
Χάνει ο τόπος.
Χάνει η νεολαία.
Χάνει η μνήμη.
Χάνει η ίδια η ταυτότητά μας.
Γι’ αυτό απευθύνω δημόσια έκκληση προς τον Δήμο Ηγουμενίτσας, την Περιφέρεια Ηπείρου, τον βουλευτή του νομού, την Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας, το Επιμελητήριο, τους επιχειρηματίες και όλους τους φορείς του τόπου μας.
Μην αφήσετε τον Θεσπρωτό να σβήσει.
Βρείτε λύσεις.
Καθίστε όλοι στο ίδιο τραπέζι.
Βάλτε στην άκρη τις διαφωνίες και τις προσωπικές φιλοδοξίες.
Η διάσωση του Θεσπρωτού είναι υπόθεση όλων μας.
Ταυτόχρονα απευθύνομαι και σε όλους τους παλιούς ποδοσφαιριστές, τους προπονητές, τους παράγοντες και τους φιλάθλους που υπηρέτησαν αυτή την ομάδα.
Σε όλους όσοι φόρεσαν τη φανέλα της.
Σε όλους όσοι πανηγύρισαν, δάκρυσαν, αγωνίστηκαν και μάτωσαν γι’ αυτό το σήμα.
Αδέλφια μου, σήμερα δεν περισσεύει κανείς.
Ο Θεσπρωτός μάς χρειάζεται όλους.
Αν μείνουμε σιωπηλοί, ίσως αύριο να μην υπάρχει τίποτα για να θυμίζει τις στιγμές που ζήσαμε.
Ας ενώσουμε τις φωνές μας.
Ας αφήσουμε στην άκρη όσα μας χώρισαν.
Ας σταθούμε δίπλα στην ομάδα που σημάδεψε τη ζωή μας.
Ο Θεσπρωτός δεν ανήκει σε κανέναν.
Ανήκει στην ιστορία της Θεσπρωτίας.
Ανήκει στα παιδιά που ονειρεύονται να φορέσουν τη φανέλα του.
Ανήκει σε όλους όσοι τον αγάπησαν.
Και αυτή η ιστορία δεν έχει δικαίωμα να τελειώσει έτσι.
Κάποτε ο Θεσπρωτός μάς χρειάστηκε μέσα στο γήπεδο. Σήμερα μας χρειάζεται έξω από αυτό.
Ας μην τον αφήσουμε μόνο του.
Ο ΘΕΣΠΡΩΤΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ.
Αντώνιος Ζώης
Παλαιός ποδοσφαιριστής του Θεσπρωτού
