Όχι στα “κοινωνικά φέρετρα” – Όχι στον μεσσιανισμό – Nαι στον αγώνα μας | Γράφει ο Άλκης Φάτσιος

Με τόση ΑΦΑΊΡΕΣΗ ατομικών και κοινωνικών ΔΙΚΑΙΩΜΆΤΩΝ, με τόση ΦΤΏΧΕΙΑ, ΑΚΡΊΒΕΙΑ και ΑΔΥΝΑΜΊΑ κάλυψης στοιχειωδών αναγκών, με τόση ΜΠΟΧΑ, με τόση ΔΥΣΟΣΜΊΑ, που σε πνίγει κυριολεκτικά, που σου κόβει την ανάσα, και που αναδύεται από το σαπισμένο κουφάρι του ισχύοντος ΠΟΛΙΤΙΚΟΎ ΣΥΣΤΉΜΑΤΟΣ,

 

ΑΛΉΘΕΙΑ, πώς είναι δυνατόν, να είσαι ακόμα στον καναπέ σου αγαπητέ μου συμπατριώτη, έναν καναπέ που προσομοιάζει σε είδος ” ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΦΕΡΕΤΡΟΥ” , αντί να είσαι στους δρόμους και σε κινηματικές διαδικασίες, κυνηγώντας όλους αυτούς … και εντέλει να τους εναποθέσεις στον κάδο απορριμμάτων της Ιστορίας…

 

Ας κάνουμε μια προσπάθεια, να θυμηθουμε τον ΠΟΙΗΤΗ τον ΚΩΣΤΑ ΒΆΡΝΑΛΗ ,που με τους στίχους του, μας φωνάζει δυνατά μια μεγάλη

ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΗ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ: Λαέ, αν ξυπνήσεις, μονομιάς θαρθει ανάποδα ο ντουνιάς … >>.

 

Αλλά και τους στίχους από τους εμβληματικούς ” ΜΟΙΡΑΙΟΥΣ” του, από τους οποίους προκύπτει ότι << ο Λαός δεν μπορεί να περιμένει ” σωτήρες” και ” μεσσίες ” για να σωθεί, όποιο όνομα και αν έχουν , ή με όποιο οι ίδιοι αυτοπροσδιορίζονται ‘ επίσης δεν πρέπει να παραμένει ( ο Λαός ), ” άβουλος, άπραγος και μοιραίος, περιμένοντας κάποιο θαύμα… ” .

Η Λύση, – μας φωνάζει ο Κ. Βάρναλης – είμαστε εμείς οι ίδιοι, ο ίδιος ο Λαός, Η ΜΟΝΗ ΚΙΝΗΤΉΡΙΑ ΔΎΝΑΜΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΊΑΣ…. και φυσικά, εδώ

ο ποιητής,σε καμμία περίπτωση δεν εννοεί, να ΑΝΑΘΕΣΟΥΜΕ την διαχείριση της τύχης μας, σε κάποια φωτισμένη δήθεν * ηγεσία* κάποιου φορέα…

 

Ας πάρουμε επιτέλους λοιπόν τις ΤΎΧΕΣ ΜΑΣ, στα ΧΈΡΙΑ ΜΑΣ…

ΕΜΠΡΟΣ ΛΟΙΠΌΝ… ….

Όμως,

Μήπως τα παραπάνω, τα λέω #σε ωτα μη ακουοντων;#

Μήπως αλήθεια, βρίσκομαι μπροστά σε έναν νέο τύπο* πολίτη;

Μήπως αλήθεια, η σημερινή κοινωνία,σταδιακά έχει υποστεί ένα είδος μετάλλαξης:

Μήπως ο ατομικισμός με την έννοια του αυστηρά προσωπικού οφέλους, έχει υπερισχύσει κατά κράτος, του ” εμείς* και του ” συλλογικού*:

Μήπως η διαφθορά και ο κοινωνικός καρκίνος τον οποίο γεννά το άθλιο πολιτικό σύστημα, έχει διαβρώσει πλήρως τις ανθρώπινες συνειδησεις ,κάτι που έχει σαν στόχο, ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑ;;

Ακόμα κι έτσι να είναι, θυμίζω τα λόγια και την προτροπή του μεγάλου διανοητή, του

ΜΠΈΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ: # Αξίζει να ΑΓΩΝΙΖΩΜΑΣΤΕ για την προκοπή του λαού,ακόμα και με την τελευταία μας ανασα#…..

 

Κάποιοι λοιπόν, ας μη το βάζουμε κάτω,και όπως μας λέει, ο Κουβανός ποιητής και διανοητής ΧΟΣΕ ΜΑΡΤΙ :,

” Αν κάποιοι δεν επιθυμούν να αγωνιστούν,για ένα καλύτερο αύριο για τους πολλους, τουλάχιστον να ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟΎΣ ΠΟΥ ΤΟ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ..”

Και ένα τελευταίο…

 

Ας πάψουμε απλώς να καταγγέλλουμε,…

Ας προσπαθήσουμε ΈΜΠΡΑΚΤΑ να εκφράσουμε την αντίθεση μας, σε ο,τι μας δυναστεύει κοινωνικά και πολιτικά..

Διαφορετικά, η όποια * καταγγελία* όσο ΒΑΡΥΓΔΟΥΠΑ και αν δηλώνεται,αν μείνει μόνο σε λεκτικο επίπεδο, θα λειτουργεί αντικειμενικά, και κυρίως υποκειμενικά, σαν άλλοθι για την εν γένει ΑΠΡΑΞΙΑ μας…