Χθες το βράδυ, * κατά πώς η ψυχή και ο νους προστάζει*… βρέθηκα στην Παραμυθιά, και στον χώρο της κατασκήνωσης, για να γίνω ( και πάλι,…) * μάρτυς της σκηνής εκείνης…* με άλλα λόγια, να παρακολουθήσω σε θεατρική απόδοση, το εκπληκτικότερο, κατ εμέ..έργο( τραγωδία) της Αρχαίας Ελληνικής Δραματουργίας, την ΑΝΤΙΓΟΝΗ του ΣΟΦΟΚΛΗ , σε σκηνοθεσία του ΘΕΜΗ ΜΟΥΜΟΥΛΙΔΗ..Η παράσταση μοναδική, από αυτές που δικαιώνουν, την αναγκαιότητα της ύπαρξής της θεατρικής Τέχνης.
Η παράσταση παίζεται για δεύτερο συνεχή χρόνο, πράγμα που φανερώνει για μια ακόμα φορά, πώς οι πραγματικά ΜΕΓΑΛΕΣ ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ , όχι μόνο αντέχουν στο χρόνο, αλλά επιβάλλεται η ΣΥΝΕΧΕΙΑ της παρουσίασης των.
Χάρηκα ιδιαίτερα, που οι συμπατριώτες μου, γέμισαν ασφυκτικά τον χώρο, και φυσικά στο τέλος, εξεδήλωσαν ποικιλότροπα, τον θαυμασμο τους, για αυτό που είδαν.
Η παράσταση της ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ, και σε όλες τις παραμέτρους μιας θεατρικής αξιολόγησης, ήταν, πάντα κατά την άποψη μου, ΜΑΚΡΑΝ, πολύ ΜΑΚΡΑΝ, από ο,τι παρουσιάστηκε εφέτος το καλοκαίρι στην περιοχή μας ..και τώρα,
η ΠΡΌΤΑΣΗ…
Με την ευκαιρία θα ήθελα να κάνω μια πρόταση στις ΕΠΙΤΟΠΙΕΣ ΑΡΧΕΣ, ..και ιδιαίτερα στη Δημοτική Αρχή της Παραμυθιάς. .Με απλά λόγια,να κατασκευασθεί με ξύλινη, και μεταλλική κατασκευή, ένα αμφιθεατρικό σύνολο καθισμάτων, στο χώρο όπου σήμερα τοποθετούνται οι πλαστικές καρέκλες…αφού ο χώρος είναι ΜΟΝΑΔΙΚΟΎ ΚΑΛΛΟΥΣ…
Εννοείται,η κατασκευή να γίνεται σταδιακά αφού πάντοτε θα γίνεται επίκληση, της οικονομικής δυσχέρειας…είτε είναι αληθές αυτό, είτε όχι…
Όλα τα παραπάνω, τα αναφέρω, γιατί οι εκφράσεις ενός πραγματικού ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, είναι μια ανάγκη κοινωνική, όχι του περιττού,αλλά του ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΥ….η δημιουργία δε των απαραίτητων δομών, λειτουργούν προς την κατεύθυνση αυτή, παράλληλα με την επιδίωξη άλλων κοινωνικών αναγκών…
Για κάποιο λόγο, οι παραπάνω σκέψεις, μου έφεραν στον νου μου, τον ποιητή Κώστα Τριπολίτη, και τον μεγάλο μας συνθέτη τον Θάνο Μικρούτσικο…και τον Διονύση Τσακνη
Το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌ, το ΑΥΘΕΝΤΙΚΌ, ο,τι πάει την κοινωνία τους πολίτες ΠΙΟ ΜΠΡΟΣΤΑ, ΠΙΟ ΨΗΛΑ,
όχι δεν ΞΟΦΛΗΣΕ.. Εδώ είναι μπροστά μας… στο χέρι μας είναι, να το προβάλλουμε, να το διατυμπανίζουμε σε όλους τους τόνους, με Αλήθεια , με Πάθος…. μακριά από το ευτελές, μακριά από το δήθεν….




